Önceki akşam Metin'in yağmur yağacakmış uyarısına aldırmadan akşam gayet sakin olarak hazırlandım. Her zamanki eşyalarımı (makine tripod şapka ) alarak yola çıktım. saat 23:30 civarında Yeni Karamürsel'in yakınında fotoğraf çekenleri görünce grubu hemen buldum. Gecenin bir yarısı fotoğraf çekenler bizimkilerden başkası olamaz . Grup yavaş yavaş tamamlandı ve arabanın en güzel yeri olduğunu bildiğim en arka koltuğa yerleştim. Tabi Lütfü de ordaydı. Gezi başlar başlamaz espriler oyunlar şarkılar başladı, tabi hepsi bir arada değil sıra ile. 

Serin bir Cumartesi, saatler gece yarısını gösterirken, Yeni Karamürsel önünden hareket etti minibüsümüz Ürgüp – Sinasos’a doğru. Bizi almak için Milli Kütüphane önünde durduklarında geç kalanların hangi sıra ile çay ısmarlayacağının pazarlığı başlamıştı bile.

Ancak minibüsün içine tam kadro doluştuğumuzda fark ettik ki azıcık kalabalık olmuşuz hatta Tacettin Hocam yol boyu portatif tabure ve kalpli minder üstünde şarkı söylemek zorunda kalacağını anladığında, bazı arkadaşların erzaklarını ganimet olarak kabul etti.   Acil durum molasının ardından, sabah gündoğumuna kadar uyuduğumuzu söyleyeceğimi sanıyorsanız çok yanılıyorsunuz. Dileknaz’ın “Ben bilmem şarkı sözlerini” isyanları ve Engin’in uyuyor numaraları tabi ki hiçbir işe yaramadı ve biz gündoğumuna kadar Tacettin Hocam’ın da repertuar desteği ile şarkılar, türküler dinleme fırsatı bulduk.